SUPERDEPÓSITOS

Artigo en Xornal de Galicia do 7 de xuño. O certo é que últimamente non saco tempo para nada, e certamente hai bastante do que falar, comezando polas eleccións municipais e as eleccións en Portugal... A ver se o domingo.

UN MUNDO DESIGUAL

Estados Unidos serve de exemplo para moitas cousas (ben é certo que para outras mellor sería que non). Pero este video de 3 minutos axuda a entender boa parte dos desequilibrios globais que meteron a economía mundial no meollo no que andamos: en USA, o 10% da poboación gaña anualmente o 50% das rendas do país, e acumula o 72% da riqueza nacional. O 1% dos 'superricos' acumula un terzo das riquezas. O 50% máis pobre acumula o 2%. Peor que eses datos é comprobar, tal e como mostra o video, o enorme incremento das desigualdades sociais desde 1967. Quizais a mellor explicación desta evolución sexa o último apunte do video: o 1% dos 'superricos' pagaba en 1995 o 30% das súas rendas en impostos. Hoxe pagan o 16%... e supoño que do que gardan en paraísos fiscais seguimos sen saber nada.



Vía 'impertinencias'.

'MIL CANS...' DE MANOLO RIVAS

Non pode decirse que Manolo Rivas se prodigue moito últimamente no seu blog. De feito, comprobo que o artigo de hoxe rompe unha xeira de máis de once meses sen publicar, pero pagou a pena a espera. Recomendamos encarecidamente o seu artigo 'Mil cans máis para Galicia', hoxe no seu blog 'O máis extraño'.

"...estase a virar á dereita. Mais non a unha dereita calquera, senón a un Ogro que oculta a face escura. Esta expansión dereitista, o Monstro edulcorado, ten por correlato o derrube socialdemócrata e a decadencia das ideas que sustentaron tradicionalmente á esquerda. A nova-vella dereita fica absolta do desastre que provocou. A esquerda cínica e cativa non foi quen de combater ese meigallo. A marea dereitista respondería a unha nova hexemonía cultural, que se expresa cun curioso paradoxo: a cultura da incultura, a razón irracional, a política apolítica. De que materia está feita este Monstro que se fai simpático ás multitudes? "Ultra-capitalista, predica o éxito, a riqueza e despreza as actividades intelectuais". A berlusconización, a filosofía bling-bling da troupe de Sarkozy, serían algunhas das expresións estéticas deste Ogro doce. Todo semella un espectáculo alleo, até que vemos como asoman as caras máis feas: o aplauso e o voto á corrupción, o contaxio pandémico da xenofobia".