DOBRE PASO ATRÁS DA EURORREXIÓN

Déixovos por unha banda unhas declaracións do Secretario Xeral do Eixo Atlântico, Xoán V. Mao (entrevistado para nosquedaportugal hai uns meses), sobre a recente implantación da peaxe nas autovías do Norte de Portugal.

(Extraído da web da RTP via domelhor.net)

E por outra banda, hai un mes confirmouse o que xa nos adiantara Mao meses atrás, que a Xunta de Galicia estaba procurando o xeito de partillarmos unha macrorrexión europea con esa emerxente potencia económica mundial chamada Soria. Unha burda manobra política para que o control dos fondos europeos pase a mans do Partido Popular: as macrorrexións están representadas a nivel rexional, onde goberna o PP en 2 de 3; mentras, a Eurorrexión actualmente dinamizada polo Eixo Atlântico está en mans de PSOE e socialistas portugueses, ao estar representado a nivel de concellos e freguesías.

Un dobre paso atrás para a Eurorrexión Galiza - Norte de Portugal do que espero sacar tempo para facer unha análise máis polo miúdo nas vindeiras semanas e compartilo con vós.

SINESTESIA

Cartaz do filme 'Rain man'

Habitualmente (vaia, eu diría que ata agora no 100% dos casos) os artigos que publico en nosquedaportugal están centrados en calquer cousa que teña que ver sobre Galiza (economía, sociedade, língua, cultura, música, historia, actualidade...) e coa Lusofonía, preferentemente Brasil e Portugal. Ben, pois hoxe vai ser a primeira excepción á regla... aínda que sempre hai xeito de relacionalo coa temática do blog, como logo se verá.

O video a continuación mostra un documental sobre Daniel Tammet, un superdotado que padece o 'sindrome de Savant' polo cal é capaz de facer os cálculos matemáticos máis sorprendentes ou aprender islandés nunha semana. O máis fascinante de todo é que, a diferencia da maioría dos casos similares ao de Daniel (como o caso real que inspirou o filme 'Rain Man', persoa que tamén podedes ver uns minutos neste video), Tammet conseguiu mitigar o autismo que xeralmente vai asociado a este tipo de sindromes. Por iso é un caso de incuestionable valor para os científicos, que non chegan a comprender que Daniel realmente non realiza os cálculos matemáticos, senón que describe os 'paisaxes', as 'formas' ou as 'sensacións' de placer ou desacougo que os números provocan na súa mente. Sinestesia é o nome que recibe esa experiencia de asociar números con formas ou sensacións.

O video dura 50 minutos, pero paga a pena cada un deles. Eiqui en inglés...



...podedes escoitalo en castelán en cajadelostrastos.

A lectura para nosquedaportugal? Os últimos minutos do video podedes ver que parte do experimento foi levar a Daniel a Islandia, e comprobar se era capaz en só 7 días de aprender o islandés (lingua que só falan menos persoas que as que habitan na Coruña, e acreditadamente un dos máis complicados de aprender que hai). Pois ben, por suposto Daniel foi capaz de aprendelo (e ser entrevistado na TV islandesa para demostralo), pero ahi podemos escoitar a un dos abraiados presentadores comentar: "os islandeses sentimonos moi orgullosos do noso idioma, e que alguén sexa capaz de aprendelo en só unha semana é estupendo".

Repito, hai 300.000 falantes de islandés no mundo. Creo que todos sabedes onde quero chegar.

LA CORUÑA, 'AL GUSTO DEL CONSUMIDOR'

Acabo de decatarme que non publiquei no blog o (pen)último artigo no Xornal, así que aproveitando que hoxe falo de 'La Coruña' e demáis tocada-de-webos do neofranquismo español que tan subidiño nos anda ás barbas últimamente, publico eiqui os dous.

Como sempre, eiqui nos títulos orixinais (habitualmente publicados como tal no xornal en papel)

'Al gusto del consumidor'.



Por certo, sobre o neofranquismo que nos invade leva uns cantos días escribindo Fermín Bouza (eiqui o último post, 'la que se nos viene encima'). O certo é que algúns 'argumentos' que hai que aturar polos medios de comunicación-adoctrinamento de sempre son realmente alucinantes, pero nos (eu) somos máis xóvenes e relativizamos estas sandeces. En cambio, xente como Bouza e outros (que tiveron que aturar esta mesma escoura en anos cando dicir cousas como as que digo eu neste blog serían motivo suficiente para ir á cadea ou recibir unha somanta de hostias que che deixase na cuneta) é lóxico entender o arrepío que lles produce. Non deixedes de seguir a Bouza estes días, paga moito a pena, como de costume.


E finalmente, o artigo de hai unhas semanas, sobre o fiasco do (excelente) concerto MTV Galicia 2010.

Gratuidade eficiente, gratuidade ineficiente